Na wzgórzu

ciało rozgniecione

delikatnie kruszy skałę

urwane błyszczące skrzydła

jeszcze tak niedawno

unosiły dołujące zwątpienie

teraz nadzieją wczoraj

migocze nieruchomo na wzgórzu

w szczątkach jutra

podszedł do nich

zgarnął ironiczną postać

ulepił wygładził

by całość zaistniała

szybując