***

czemu Ty mnie, moja Melancholio, tak opuścić bardzo nie chcesz?

chodzisz za mną, z każdym krokiem, czemu rękę swą ci dałem?

jem śniadanie, siedzisz obok, coraz bardziej w krew mi wchodzisz

jesteś kwaśna, niczym jesień, taka zimna, nieprzystępna

spaceruję, jesteś obok, cała w czerni za mną kroczysz

choć się inny urodziłem, tak przylgnęłaś do mnie mocno

niczym jedno to wspomnienie, które życia losy zmienia

czarnej żółci nawarzyłaś, teraz nie wiem, co mam począć