***

świat umilknie rozkazami

kiedy niemą pieśń zaśpiewa

wiatr już idzie

słychać kroki

niebo ciemne jest w amoku

pani losu litościwa

składa ci dwa pocałunki

byś pamiętał

schody bolą

gdy upadek niedaleki

chyli się ku upadkowi

to co z cegły jest zrobione

grubym murem

nikłe szanse

nie zdobędziesz dojrzałości

szelest słychać w tej ciemności

duchy kotów wiecznie krążą

zobacz tam

nagrobek leży

niewidzialny skrawek tchnienia

Czerwień w oczy bije znowu

chcesz ją zjeść bo nie jest tobą

w dali słońce

już zachodzi

znów ucieknie tamtą drogą

węgiel brudzi białe wiosła

ze swych natur obwiniony

o bieg czasu

chwile przeszłe

zanim wiosło to zrobiono

skrawek maleńkości skrzypi

kiedy z nieba jest zrobiony

błękitowi kradnie biel

więc co teraz w tobie jest

Komentarze (10)

Noren72 09.07.2016

Ode mnie: 5. Pozdrawiam

little girl 09.07.2016

Dziękuję i również pozdrawiam ^^

Mimi55 09.07.2016

Boskie, naprawdę ❤

little girl 09.07.2016

Dziękuję, ale dlaczego anonimowo?

Rasia 10.07.2016

Wiersz jest piękny, taki obrazowy, a te metafory...! To chyba jeden z najlepszych Twoich tekstów, strasznie mnie urzekł swoim klimatem i taką subtelnością, rytmicznością. Wydaje się dopracowany w każdym milimetrze, świetny :) Zostawiam 5.

little girl 12.07.2016

Strasznie cieszą mnie Twoje słowa :) Dziękuję bardzo :D

alfonsyna 12.07.2016

Metafory bardzo mi się podobają, nadają takiej lekkości, płynności, powodują, że czyta się właściwie jednym tchem, bez zająknięcia. I pozostawia po sobie bardzo przyjemne odczucia. 5. :)

little girl 12.07.2016

Dziękuję :)

Tina12 12.07.2016

Jak to sie stało, że tego nie czytałam wcześniej. Ale już nadrobiłam swój błąd. I użekły mnie metafory, ten klimat. No 5.

little girl 12.07.2016

Cieszę się, że Ci się spodobał. Dziękuję :)

***

Komentarze (10)

Napisz komentarz