Tęsknota i żal
Gdy ciało spragnione dotyku
a dusza krzyczy z rozpaczy
na nic słowa namiętne
budzące tęsknotę i żal
na nic marzenie kochanka
ulotne z wiatru westchnieniem
jedna łza i uśmiech smutny
a w sercu huragan trwa
zostaje tylko pióro i kartka
one mą tajemnicę, tęsknotę znają
to co we śnie było
tak lekko zapisane...
przymykam z rozmarzeniem oczy
czekam.
na ust muśnięcie i...
...słowa pragnę cię.
Longman. S
Komentarze (5)
Ani mi się podoba ani mi się nie podoba... cóż mam nadzieję, że wypowie się ktoś kto bardziej się wczuje
Może i wygląda to na wiersz ale ja tutaj nie widzę cech wiersza. Powiedziałbym, że to po prostu zwykły monolog
Bo i monologiem jest. Nie wspomniałam, że to wiersz. Ot zwykła myśl.
tekst jest podzielony na krótkie wersy i to wprowadza w błąd.
W sumie szkoda, że nikt nie specjalizuje się tutaj w wierszach
Też nad tym ubolewam. W dzisiejszej dobie trudno o poezję prawdziwą.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania