011020181250 zwierzenie
tak
znów się pocięłam
nie pytaj nawet skąd nożyczki wzięłam
możesz mówić że to głupie
albo że nie warto
ale nie wiem o co się wściekać
przecież jestem kartką
tak
znów się pocięłam
nie pytaj nawet skąd nożyczki wzięłam
możesz mówić że to głupie
albo że nie warto
ale nie wiem o co się wściekać
przecież jestem kartką
Komentarze (3)
A ja bym inaczej...
tak
znów sie pocięłam
nie pytaj nawet skąd żyletki wzięłam
możesz mówić że to głupie
albo że nie warto
ale nie wiem o co się wściekasz
przecież jestem kartką
I tutaj następuje dwuznaczność, metafora do kartki - każdy jest kartką, na której życie pisze swój scenariusz, czasami droga może być ciężka, kręta, wyboista i ta druga odsłona, bardziej przyziemna... W takiej odsłonie jakoś strasznie mi się podoba... sorry za ingerencję w tekst, po prostu musiałam, bo zaskoczyło na maksa.
Pozdrawiam.
ależ jak najbardziej cenię sobie poprawki i różne wcinki, czy zmiany. to pozwala mi myśleć pod szerszym kątem. nożyczki jednak... no cóż, miały tutaj szczególne znaczenie, ale nie umniejszam wersji z żyletką, ponieważ tak samo działa.
coś ma
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania