763

zburzyłam tamto życie

domek na drzewie

zbudowany z pościeli przesiąkniętej twoim zapachem

gróźb i problemów w brudzie między starą porcelaną

której nie zdążyłaś umyć, gdy

pakowałaś bieliznę w pośpiechu

wyjdź, nie w r a c a j

wracaj

wyjdź

widzisz? nie potrafisz

choć wyganiam cię za drzwi

nie uciekasz:

nie kłóćmy się

wyjdźmy znów nad staw

zapalmy papierosa:

wiem, że jesteś gotowa umrzeć za mnie

sprawiasz, że czuję się bezsilna

gdy dotykasz moich kostek

naznaczonych zsinieniami

to boli:

wiem

zniszczyłam tamten świat

uformowany przez moje łzy i poranione dłonie

twoje oczy, kłamstwem

przekrwione

każdego wieczora widzę kolorowe warkoczyki

pomiędzy ciemnymi włosami

nawiedzają

mnie:

wyjdź i nie wracaj

t o b o l i