A czy Ty jesteś czysta?

Dziewczę.

Zasłoń swoją skóre,

ale tak najbardziej czule.

Nie kuś mężczyzn, którzy pragną

abyś była ich namiastką

dobytku,

własności,

pożytku,

wdzięczności.

Namiastką, tak niepotrzebną

jak zimny ogień w czasie mrozu,

jak słońce w czasie suszy,

jak śpiew ptaków, który muzyka głuszy.

Załóż Nikab

Hidżab

Czador

Szajle

Chimar

A najlepiej burkę, która przysłoni Twoje piękne oczy.

Bo cóż by był za wstyd, gdybyś nie miała na sobie nic.

W oczach ludu,

twoich krewnych,

męża przyjaciół,

złych i biednych,

niewiernych co na ścięcia głowy karzą,

stałabyś złą, ohydną skazą.

Do więzienia.

Za dewiacje.

Nieczystość.

Ciała manipulacje.

Dziewczę.

Pamiętaj.

Nie możesz zdjąć swej zasłony.

Allah Ci tego zabronił.

Mąż Ci na to nie pozwala.

Byłaby to przecież zdrada,

gdyby jakiś pan zobaczył

twoje włosy,

bez kawałka materiału,

z którym kiedyś dołączysz do raju.

Jak będziesz posłuszna

mężu,

ojcu,

bratu,

dziadku.

Nie rozkochasz w sobie władców.

Władców czyichś innych żon.

Tak.

Wtedy dołączysz do raju.

Dziewczę.

By być czystą,

męża musisz zaspokajać.

Bać się batów

oraz krzyków swego pana.

Dzieci musisz rodzić zdrowe.

Jednocześnie zadbaną i piękną

masz być w znajomym osób gronie.

Wstydu nie nieść.

Bać się.

Krwawić.

Łzami dławić.

Tylko nie dław się, gdy Twój pan spoczywa.

Bo obudzisz go.

A to straszny grzech.

Właściciel musi odpoczywać

Dziewczę.

Pamiętaj.

Ty codziennie zasługujesz na karę.

Na krew.

Na brutalność.

Niezliczoną ilość uderzeń.

Zawsze.

Pamiętaj.