A jednak miałeś rację

Pamiętam gdy mówiłeś mi "Ludzie nigdy się nie zmienią,

Wolą ranić niż otrzymać ból, to Ciebie barwić czerwienią.

Z dystansem patrz na oczy tych, co wydają się opoką.

Dwa razy sprawdź, co w ręku masz nim rzucą Cię głęboko".

Pamiętam, jak moja twarz była pełna zaufania,

nie chciałam brać, lecz dawać świat ludziom, co nie znali dawania.

Byli tak, gdy miałam coś - gdy zabrakło, gdzieś znikali.

I pustą mnie, jak suchy pień w mroźny wieczór zostawiali.

Miałeś rację, mój drogi stróżu, gdy mówiłeś, ostrzegałeś.

Bo zabrali mi serce, raniąc doszczętnie, zamieniając duszę w kamień.

Miałeś rację, mówiąc, że tamci ludzie to potwory w ludzkich maskach.

A diabeł patrzy ze swego tronu i potworom ludzkim klaska...