a może noc

a może morze

jesteśmy sami

bez uniesień bez fal namiętności

noc otula nas rybim ogonem

łuszczą się sny rozmaite

zimno drapie się za głowę

panele podłogowe imitują

mokry piach i senną plażę

na odludziu

chore zatoki dokuczają nieobecnym

dryfujące myśli wyrzuciło na brzeg

zrywamy się zachłannie

każdy w swoją muszlę