​A to co moje

Nie szukam tu poklasku

ani wrzasku o północy.

Staję w nocy, myślę sobie:

to jest to, co mam dziś w głowie –

zimny kordon, czysty fakt,

gdzie milczenie pisze akt.

Tak, że słychać w Tobie głosy –

i wyrwiemy sobie włosy:

czarne maki, chłodny blask.

Nie potrzeba mi ich łask,

pod skórą koronka i prąd,

sama dla siebie buduję ląd.

A ty podły poszedł stąd.

Czarny dotyk, wczesny brzask –

to nie jest tekst dla mas.