absolwent

to było zasada i kwasota prawej dłoni

przepływ powitań nieświeżych dowcipów

kołatanie do opustoszałych przedsionków

restaurowanej alkoholem młodości

pod lodem równoważnik czasu

nie zaliczał poprawek z ciągów rykoszetów

sensacja rocznika kochliwy syn listonosza

został księdzem żeby wierzyć w przebaczanie

ostatnia pierwsza jawnonieobojętna

chciała mnie wziąć niepijącego taksówkarza

z zebranymi dla niej kwiatami nieistotnymi

dla kujonek zadań domowych

z urodzonymi do miecza pod wyciągiem kuchennym