Ach - Zapach
Po dwóch tygodniach bez papierosów wróciły do mnie zapachy i chodzę nimi owiany, rozpoznając na nowo i witając z radością, niczym zapomnianych przyjaciół. Jako pierwszy powrócił szczypior, świeżo zerwany i pokrojony. Później pojawił się zapach mojego ciała - lekko spoconego po ćwiczeniach, gorącego od słońca. Ostatni raz pachniałem w ten sposób na zgrupowaniach sportowych. Poczuć się tak na nowo to dziwne doświadczenie. Zapach, jak przeczytana książka, budzi wspomnienia, przywraca dawny czas.
Lubię w samo południe wjeżdżać rowerem do O. Lubię małomiasteczkową pustkę, bezludne, roztopione w słońcu ulice. Lubię zapachy małego miasteczka. Wjeżdżając do O. od strony jeziora, wita mnie kamienny łuk wiaduktu, a tuż za nim las zmienia się w domy, ulice i zapachy. Swąd opalanej nad ogniem kury kieruje myśli na podwórko mojej babci, bo tam poczułem go pierwszy raz. Tak samo dym z komina. Nawet świeża zieleń liści ma swój własny, niepowtarzalny zapach, znajomy i bardzo mi bliski.
Są też zapachy jak sztylety. Jadąc przez miasteczko, dopada mnie, a właściwie wwierca się w mózg aromat o sile tornada. Znam ten zapach, znam ten smak. Pulpety w sosie pomidorowym jak chmura czepiają się mojej głowy i nawet kilometr dalej jestem w tę chmurę spowity. Nie dla mnie jednak narkotyczny szał wieprzowiny, dlatego bez żalu wyjeżdżam z O. Przede mną pola z żółtym rzepakiem, jeszcze kilka chwil i wjadę do lasu. Leśna ściółka, brązowa od słońca kora drzew - tak pachnie mój dom.
Komentarze (6)
Są słynne trzy zapachy, ale ja ich nie wypowiem.
Ach, te zmysły.
- Proszę Ja Ciebie -
Próbuję odgadnąć te słynne zapachy, ale nie powiem, co mi się roi. Skoro tak twardy Woźny ugryzł się w język, to wolę milczeć, niż być nieprzyzwoitym.
– Panie Woźny, zapomniał pan o czymś!
– No!
Jak zawsze kłaniam się nisko.
Przez katar tracę powonienie, jest to jałowy smak egzystencji. Jedzenie też przywiędłe, receptory zapachu są niezastąpione, a co najbardziej zabawne brak węchu obniża libido. Więc nie pal Pan, bo będziesz miał braki. ;)
Zabawne. Słyszałem, jak miejscowi ludzie mówią o starych kawalerach, że "nie mają węchu".
Niestety, palę faję. Nie ma to jak wieczorny skręt i niebo niebieskie od dymu. Na szczęście gumy nie żuję, bo gumę zakłada się na instrument. A fuj.
Jeśli chodzi o braki, to jestem z nich stworzony.
Kiedyś rzuciłam palenie na 6 miesięcy i dokładnie pamiętam wracające zapachy. To było bardzo ciekawe doświadczenie. Niestety znów zaczęłam palić.
Pulpety. Wiele lat temu, w drodze do pracy, czułam ten zapach codziennie. Z tym, że to był Londyn i to nie mogły być pulpety. Mimo to, zapach był dokładnie taki jak kulki mięsne w pomidorach. Może po prostu tak pachnie miasto.
Zgrabnie napisany tekst. 5
Miasto pachnie inaczej niż miasteczko. Nie lubię zapachu miast. Śmierdzą spalinami i ludzką obojętnością. Chwilami miasto wydaje się przyjazne. Znikają ludzie. Ulice zmieniają się w wąwozy, które prowadzą tuż obok parków do miejsc odkrytych w dzieciństwie. Jednym z tych miejsc jest gar pomidorowego sosu, w którym jak małe słońca złocą się mięsne kulki mocy.
Dziękuję Mona ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania