Adagio

Adagio

Byłem tam wczoraj

W środku adagia

Pomiędzy dźwiękami

W jesiennym pochodzie

Do źródła

Na samym początku

Widziałem ich wszystkich

Idących powoli z wiatrem

Przez długi podwórzec

Do ogrodów

I płytkich strumieni

Niosących losy

Zwykłe banalne

Prostych i zgiętych

Do ziemi

Tak otwiera się pamięć

Skinieniem batuty

Glissandem smyczków

I pochodem basów

Głębokie pokłady smutku

Krótko przed zmierzchem

A ich już nie ma

Nie ma tych ludzi

Nie ma podwórca

I ogrodów

Nie ostało się nic

Jest tylko adagio

Ono prowadzi pod las

Do omszałych cmentarnych kamieni