Akademia Sztuk Brzydkich

Stoi zgubieniec ze swoim portfolio

Trzyma swe życie całe w oprawie

Portret człowieka co zmiera na polio

Cicho szlochając zamknięty w żelazie

Zwiedza ten głupiec swą przyszłą uczelnię

Swojej przyszłości na A Es Be szuka

Nie znajdzie jej jednak nie sprawdzi się świetnie

W opisywaniu korpusu morszczuka

Bądź jak zgubieniec strać wszelką nadzieję

Zstąp z piedestału

Poznaj brzydotę pomału

Mała wycieczka w wystawową salę

Wchodzę do środka jakoby za karę

Zaciekawienia wydaję pomruki

Chcę już zobaczyć zbiory brzydkiej sztuki

Dzieło ohydne rozświetla mi oczy

Po ścianach sali jakaś postać kroczy

Ciekawa to jednak i znajoma musztra

Eksponaty wszystkie to

Wiszące lustra

Bądź jak zgubieniec strać wszelką nadzieję

Zstąp z piedestału

Poznaj brzydotę pomału