Akwarium złamanych serc - część 1
Siedząc w naszym sekretnym miejscu
błądzę wśród płatków wiśni wspomnieniami,
uśmiechając się do uczuć,
zagubiony między różami
szukam twojej obecności, chwil zwartych marzeniami.
Wpatrując się w okno widzę samotne odbicie,
w nutach fortepianu próbuję znaleźć kobiece oblicze,
każdym dźwiękiem chcę znów usłyszeć twoje słowa,
wyrwać z pamięci twoje usta i znów pocałować.
Patrząc w wieczność na zdjęciu przeżywam ją ponownie,
każdy detal twojej twarzy, oczy patrzące wymownie,
nawet ciepło twojej dłoni, kiedy moją oplatałaś,
delikatny posmak wiśni, który pozostawiałaś.
Siedząc w naszym sekretnym miejscu,
obserwuję błękitnych motyli taniec,
tak pięknie potrafiłaś patrzeć na nie,
i wciąż tutaj są, krążą wśród naszych chwil,
chociaż nas czekało rozstanie.
Siedząc w naszym sekretnym miejscu,
błądzę wśród naszych wspólnych chwil,
uśmiechając się smutno,
kładę na grobie pojedynczą różę,
obiecuję ukochana, wrócę jutro.
Komentarze (8)
Gdy jestem na telefonie nie wyłapuję błędów. A właśnie teraz jestem. Zaciekawił mnie tytuł, jest orginalny. Widzę, że pierwsza część jest napisana wierszem? Ciekawi mnie reszta. Najbardziej podobał mi się wątek z pianinem. Ukazywał fajny klimat. Czuję niedosyt, nieoceniam. Ale raczej jestem na plus ;) w wolnej chwili zapraszam do mnie.
Wpadnę :) Czekam na weekend.
Każda część będzie wierszem! :)
Bardzo fajne :D Zostawiam 5
''tak pięknie potrafiłaś patrzeć na nie,'' - z tego nad wyraz kontent
Każda zwrotka opisuje tak piękne sytuacje. W ogóle cały wiersz jest piękny. Najbardziej spodobał mi się fragment o motylach i fortepianie. Tytuł - świetny, przyciąga wzrok, a to, że każda część będzie wierszem jeszcze bardziej zachęca do dalszego czytania. Ostatnia zwrotka - niesamowita. Miłość, ukazałeś ją w piękny sposób. Była, jest i będzie. Czekam na więcej! :)
Wzruszające, 5 :)
Tytuł zajefajny, a treść przepiękna. Wzruszająca. Ahh 5:)
A dziękować, dziękować, jest tego wincyj :D
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania