Amsterdam

Czerwone, czekamy

niżej świat drugi

i ciemna jest, stoi

namoknięta, pierwsza

wybija i idzie

wie. wszystko. znika.

Jak wspaniały jest ten świat

Czekający na mnie

Wypełniony czernią

Nigdy nie powstanę

Ze snu świetlistego

Widzę moją mamę

Długo patrzy na mnie

Nie odejdzie nigdy

Ze swym kruków stadem

ja tam stoję dalej

ciężko mi bo

Piękno, Dobro, Ogień

a wrzask już przeminął

dalej