ani nas
w tym parku śniłem o tobie
na ławce
za sceną
między oddechami
witaliśmy świt,
nawet o sobie nie wiedząc
dziś drzew tam nie ma
ani nas
jak zawsze —
nikt nic nie wie
życie odeszło w szybką niepamięć,
a wkrótce
w niepamięć o życiu
tylko to zostaje
Komentarze (4)
Pięc numerków i żadnej merytorycznej oceny. Boją się twojej reakcji. Jeden tu za jedynki dostawia do CV staż komuszy, choć w służbie komunistycznego Watykanu siedzi po uszy...
Powko:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania