ani nas

w tym parku śniłem o tobie

na ławce

za sceną

między oddechami

witaliśmy świt,

nawet o sobie nie wiedząc

 

dziś drzew tam nie ma

ani nas

jak zawsze —

nikt nic nie wie

 

życie odeszło w szybką niepamięć,

a wkrótce

w niepamięć o życiu

 

tylko to zostaje

Średnia ocena: 3.2  Głosów: 9

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (13)

  • ireneo 2 miesiące temu

    treść jest, sens (o dziwo) też, dwie metafory i - co też dobrze - potrzeba co nieco, dopoukładać szyk w zdaniach.
    Pięc numerków i żadnej merytorycznej oceny. Boją się twojej reakcji. Jeden tu za jedynki dostawia do CV staż komuszy, choć w służbie komunistycznego Watykanu siedzi po uszy...
    Powko:)

  • Jimmy 2 miesiące temu

    nie wyszło mi chyba zbyt dobrze 🤷🙈

  • ireneo 2 miesiące temu

    Jimmy
    wyszlo dobrze, mimo to zachęcam do powtórnego czytania. Pewnie co nieco poprawiłbym ale byłoby to zaprezentowaniem butnego zgadywania zamysłów autora.
    Nawet w miniaturze znajdzie się pole do poprawek.

  • Jimmy 2 miesiące temu

    ireneo - dzięki. Daleko mi do Was - piszę za szybko + „brak warsztat 🤷

  • ireneo 2 miesiące temu

    Jimmy
    Nie pisz jak inni, pisz jak ty chcesz z siebie i dla siebie. To, że chcesz być oceniany też dobrze, ale wówczas musisz być czytany co rodzi konsekwencje. U ciebie widziałem liche cyferki (pięć ich) i zero komentarza. Tym się nie przejmuj. Także zachwytami motywowanymi pragnieniem symetrycznego rewanżu. Tez bez sensu. Musisz wziąć pod uwagę, iż nie każdemu chce się zostawiać analizę co nie znaczy, że byłaby zła. Tą wystawia się najczęściej i triumfująco licząc i wymiejiając literówki.
    Rób co tobie sprawia przyjemność i jest potrzebą a nie innym.

  • Jimmy 2 miesiące temu

    ireneo - jasne 👍 dzięki. mam pełen luz😎😉 to moje hobby. Czytam Was a czasami sam coś napiszę.

  • Domi123 2 miesiące temu

    ładnie uchwycona tęsknota za przeszłością

  • Jimmy 2 miesiące temu

    Dzięki.

  • Bernadetta12345 2 miesiące temu

    Dla mnie ładna retrospekcja.Gdzieś na granicy jawy i snu snuje się opowieść…

  • Dusza_boli 2 miesiące temu

    Piękny jest fragment: „witaliśmy świt,
    nawet o sobie nie wiedząc”. Wiersz o niespotkaniu, o czasie, który mija, o miejscach, które znikają. Ładnie.

  • Jimmy 2 miesiące temu

    Ładnie to odebrałeś 😎 i w słowa ująłeś 👍

  • Jimmy 2 miesiące temu

    Dzięki za przeczytanie i komentarze ❤️

  • Jimmy 2 miesiące temu

    zajeb… że jest taka społeczność 💪❤️😎 fajnie wiedzieć, że nie jest się samotnym 😘

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania