ani słowa
lato jakby przejrzało
ledwie dotknąć dnia
a już sok cieknie po palcach
miąższ z mlaśnięciem
uderza o podłoże
wieczór zaskakuje nas w pół zdania
i nie pozwala dokończyć
więc pozostaniesz niedopowiedziany
aż do późnej jesieni
bo teraz żniwa
a później jeżyny jabłka i gruszki
nie spieszy się nam
mam cię w głowie
jak nienapisany jeszcze wiersz
idealnie bliski
bo tylko mój
jedno ciało jedna dusza
nie trącone mrozem
który musi przecież przyjść
domknąć kielichy ostatnich kwiatów
uśpić zapach
w powtarzającym się śnie
o umieraniu
Komentarze (12)
Oj pięknie. Oczarowałaś mnie.
Dziękuję, JamCi :)
Oj, rozczarowałaś mnie, spodziewałem się czegoś brzydszego, a tu masz.
Patrioto - przepraszam ?
Piękna poezja.
Literówka - miąższ.
kikimora - dziękuję. Poprawione:)
Śliczny wiersz. 5
Dziękuję, lauro123.
Ajajaj, jak sadnie, jak żniwnie, jak pachnie latem. I co tu więcej pisać. Pięknie. :)
piliery - dziękuję!
:-)
"Milcz!" :P
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania