Anonimowa
Nie wiem kim jestem
Marzenia się pogubiły
Cele pouciekały z met
Nie wiem kim jestem
Dusza się mnie wyparła
Zdrowy rozsądek zwariował
Nie wiem kim jestem
Odbicia lustra nie poznaję
Serce ogarnął mi mrok
Nie wiem kim jestem
Zaplątałam się w labiryncie
Własnych niedorzeczności
Nie wiem kim jestem
Logika mnie nie poznaje
Chodzę w cieniu własnej siebie
Nie wiem kim jestem
Utożsamiam się z niebytem
Szukam ciała na cmentarzach
Nie wiem kim jestem
A jedna myśl uparcie mnie goni
Że nie chcę być tym, kim jestem
Komentarze (16)
Świetne odwrócenie (jeśli mogę tak to ująć) klamry kompozycyjnym. Generalnie bardzo podobają mi się Twoje wiersze, i z tym nie jest inaczej. Masz specyficzny styl, tworzysz specyficzny klimat. I z pozoru w banalny sposób opisujesz rzeczy tak niebanalne. Super Ci to wychodzi, 5 :D
Dziękuję !! Dużo przyjemności sprawia mi czytanie takich komentarzy! :)
Bardzo dobry wiersz ;) 5
Dziękuję! :)
Fajny wiersz na 5. :D
Dziękuję bardzo! :)
Ten wiersz skojarzył mi się równocześnie z szukaniem własnego ja, ale także z odnajdywaniem sposobu na ucieczkę od niego. Fajnie zaznaczyłaś tutaj ten kontrast, podoba mi się. Nie ma nic do zarzucenia, zostawiam 5 i czekam na więcej. Pozdrawiam :)
Nie wiem czy wiesz, ale cały dzień czekałam na Twój komentarz ! Dziękuję bardzo, właśnie tak to chciałam przedstawić :)
Bardzo miło mi to słyszeć :) Wybacz, że musiałaś czekać tak długo, niestety nie mam teraz zbyt wiele czasu, ale kiedy tylko go odzyskam - zacznę nadrabiać teksty :)
Wiesz, im dłużej się czeka, tym bardziej człowiek się cieszy z tego, co dostanie ! Sama mam ostatnio mało czasu, żeby coś wstawiać, więc dobrze Cię rozumiem :)
Poruszasz bardzo głęboki, wbrew pozorom, problem poszukiwania samej/-go siebie, jednocześnie pokazując sposób na całkowite się od niego odcięcie. A przynajmniej próbę odcięcia się od... samego siebie... Mam nadzieję, że nie namieszałem tutaj, chociaż właściwie wobec piąteczki nie ma to znaczenia :)
Nie namieszałeś, świetnie to ująłeś :) Dziękuję !
A przynajmniej dla mnie zupełnie zrozumiale :D
NIka to w takim razie bardzo się cieszę! :)
Jak to dobrze po ciężkim dniu móc znaleźć takie skarby, usiąść, pomyśleć i czytać dalej :)
Dziękuję, to niezwykłe pisać ze świadomością, że moje teksty zyskują uznanie czytelników :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania