Antyerotyk

Włosy twe jak wisielce

okraszają puste bezdroża.

Ich cienie przykrywają kołdrą

wypalony grunt.

 

Malują krajobraz pożogi

oniemionej zimnym i krwistym

morałem człowieka.

 

Na twarzy zaś uśmiech

szaleństwem przyprawiony

wywija grymasy maleńkich potrzeb.

Tych nigdy nieodpartych

maltretujących bez końca.

 

Lecz ciało myte słonymi łzami

oklejone zlepkami krwistych strupów

wciąż krzyczy spaloną skórą i kośćmi :

"Bierz mnie świecie bom twoja"

A Ziemia oblana cierpieniem milionów

z uciechą przyjmie ostatnią duszę ludzką

błądzącą w mrowiu demonów.

Średnia ocena: 4.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • Dziena hiena 3 godz. temu

    Jedyne, co mogę i chce mi się w ogóle napisać to: ciekawe, w którą stronę pójdzie Twoje pisanie, jeśli w ogóle ruszy. Ale jebnę Ci cztery gwiazdki na zachętę i z sentymentu do zamierzchłej, i własnej twórczości z czasów średnio początkującej młodości.

  • Nie współczesny 3 godz. temu

    Dziena hiena Ruszyć ruszy i tego jestem pewien co do kierunku to jest to dosyć stary wiersz więc może poczyniłem jakieś postępy kto wie. Ale za ocenę dziękuję.

  • Dziena hiena 2 godz. temu

    Nie współczesny No i klawo

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania