Archipelag

Rozpadły się jak wyspy,

uczucia moje,

wyspy bliskie lecz dalekie sobie,

moje życie jest jak kalejdoskop,

zmienia się w mgnieniu oka,

jak dni,

tygodnie,

miesiące,

lata,

dla mnie teraz to tylko strata,

 

prosta egzystencja nie ma celu,

zostawić jakiś ślad trzeba,

takich jak ja jest wielu,

sensu w mym życiu potrzeba,

 

niech ktoś zatrzyma czas,

żeby zacząć żyć od nowa,

nauka nie poszła w las,

to tak jak supernowa,

 

chcę nowy rozdział do mojej książki,

potem drugi, trzeci i czwarty,

są ku temu zalążki,

jestem tego warty,

dążyć w mej książce do epilogu,

dziękując w nim za wszystko Bogu...

Średnia ocena: 2.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Sokrates 6 dni temu
    jestem tego warty, dążyć w mej książce do epilogu, dziękując w nim za wszystko Bogu...- cenna puenta i ciekawa refleksja

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania