Artysta

Ciężkie życie skromnego poety,

ująć złożony świat natury w kilku słowach stworzonych dla zwykłej obłudy.

Będąc niezwykłym obserwatorem,

który często udaje bycie matołem.

Rozumiejąc tak wiele!

I nie będąc zrozumianym.

Czując tak wiele!

I będąc z błotem mieszanym.

Budując pomników wiele!

Ale i tak będąc zapomnianym.

Jestem artystą, więc sztukę kreuję,

lecz tak naprawdę sztukę głęboko ignoruję.

Jednak ostatnio o sztuce coś zrozumiałem:

"Na duszę artysty sztuka jest zwierciadłem".

Dlatego opisuję tu siebie niestarannie, licząc,

że ktoś to może kiedyś rozumem ogarnie.

I w dodatku ciągle jestem niezadowolony,

bo mój umysł iluzjami przeciążony,

oraz pozornymi ideałami zachwycony,

do docenienia siebie przestałem być zdolny.

Z tymi przemyśleniami was tutaj zostawię,

bo sam już nie wiem, o czym to ja prawię.