Aura(wersja alternatywna inspirowana utworem Karawana o tym samym tytule)

Wicher lewym sierpowym szybę rozbija

Diament na podłodze mej ze szkłem się miesza

Podłoga mokra od słonych łez deszczu

Diabeł kotarę mroku zawiesza

Rypiąc mi z podłogi cenne diamenty

Rogacizna jedna!

Eminencja szara!

Dopadnę gada!

W uszy mu zatrąbię songiem radosnym

Przegonię diabła w diabły. Sieknę go biczem wiosny

Do swoich niech idzie. A co!

(Oczywiście najpierw diamenty odzyskam)

A Księżyc?

A Księżyc zabrnął daleko

W pijaństwie swym nieposkromiony

Przez Anioła Stróża Prawa

W wytrzeźwiałce siedzi uwięziony

Wyjdzie jurto

A jutro

A jutro już całun wiosny

Otuli cały świat

Niebo będzie błękitne

Nie będzie obłoków

Tylko aksamitny wiatr

Morze asfaltu

Błyśnie gładką taflą

Drzewa się wyprostują

Na baczność

Zakwitną w wiosennym tańcu

Dobra, wystarczy

Tak na serio jest zimno

Trzeba się wygrzać przy grzańcu