Bajki i bajania - cena przyjaźni

Dostał Jasiu od mamy pieniądze

Wszystko odkładał w śwince skarbonce

Grosz do grosza tak się zbierało

Jasiowi pieniążków wciąż przybywało

Więc zbierał i zbierał, aż było ich wiele

Ni grosza nie zostawił na tacy w kościele

W końcu skarbonek miał ze trzydzieści

A w każdej monet ile tylko się zmieści

I zaprosił Jasiu swych kolegów na lody

W opłatach nie widział żadnej przeszkody

Czekoladowe, śmietankowe po kilka smaków

Zleciało się paru dodatkowych chłopaków

Dzieciaki krzyczały: Lody! Lody! Jaś stawia!

I tak rozpoczęła się przednia zabawa.

Och! Jak radośnie na tym podwórku było

Wszyscy się śmiali, czas błogo im płynął

Wszyscy razem bawili się w berka

Od Jasia każdy dostał słodkiego cukierka

Po berku przyszedł czas na baba jagę

A żeby było miło każdy dostał czekoladę

I tak Jasiu słodycze kupował i kupował

Żadnemu z dzieciaków nie pożałował

Aż w końcu pieniądze Jasiowi się skończyły

Żaden kolega już nie był tak miły

Dzieciaki odchodziły – jeden i drugi

Nikt już Jasia więcej nie polubi

To się Jasiu zdziwił gorzko,

Gdy tak wielu sobie poszło

Siedzi Jasiu, cicho płacze:

- Już ich nigdy nie zobaczę.

Masz nauczkę, chłopcze głupi

Za pieniądze przyjaciół nie kupisz.