Bajkonik

pod wieczór

zrobiło się baśniowo

cienie przechodniów wędrowały

po ścianach

marzenia gryzły tynk

dawne nadzieje majaczyły

trzymając lejce realiów

stary jeździec

zupełnie już bez głowy

bezzębnie skacząc przez progi ujeżdżał

swój bajkonik