Bez końca
Jesteś opoką istnienia.
Kroplą wytchnienia.
Wyspą samotnego żeglarza.
Gwiazdą pochmurnego nieba.
Oazą wędrowca.
Różą bez kolca.
Promykiem słońca.
Mimo mil tysiąca.
Tak cię kocham.
Tak bez końca.
Jesteś opoką istnienia.
Kroplą wytchnienia.
Wyspą samotnego żeglarza.
Gwiazdą pochmurnego nieba.
Oazą wędrowca.
Różą bez kolca.
Promykiem słońca.
Mimo mil tysiąca.
Tak cię kocham.
Tak bez końca.
Komentarze (5)
Krótkie, szczere :) Ładne, daję 5
Świetne, pełne uczuć :) podoba mi się, 5 :)
Proste, ale ładne. Udało Ci się zrobić całkiem rytmiczny wiersz, gratuluję i zostawiam 5.
Bardzo mi się podobało :)
Podoba mi się.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania