Bez końca do końca

Chciałabym się z nim śmiać

Chciałabym się z nim złościć

Chciałabym z nim płakać

Chciałabym się z nim łączyć

 

Chciałabym się z nim męczyć

Chciałabym z nim odpocząć

Chciałabym z nim wszystko co ludzkie  Niezaprzeczalnie prawdziwe

 

Chciałabym to i jeszcze więcej

Chce z nim życie

Pożycie

Pozażycie

Przeżycie

Zaświaty

 

Chce z nim zakwitać

Rozkwitać

Przekwitać

I w końcu rozkładać

Się gdzieś po cichu

 

By znowu się składać

Rozpadać

Nie spadać

Nigdy nie udawać

 

Tylko dalej zapadać

Się w tym spiralnym cyklu

Zdumienia sobą nawzajem

I tak aż do końca

Już zawsze bez końca

 

Bez morału

bez sensu

Bez celu

Średnia ocena: 2.8  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Sokrates godzinę temu
    Ciekawe ujęcie i kompozycja wiersza. 4

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania