Bez miłości jestem nikim

Bez miłości jestem nikim

Świecić blaskiem już nie umiem

Nie mam siły nawet marzyć

Sama siebie nie rozumiem

Jestem jak na niebie gwiazdy

W letni lecz pochmurny dzień

Każdy wierzy że gdzieś wiszą

Lecz nie został po nich cień

Jestem jak zgaszony płomień

Na cmentarzu ciemną nocą

Zamiast światłem emanować

Nie chcę dzielić się swą mocą

Jestem jak jesienny liść

W którym dawno zgasło życie

Kiedyś piękny wolny silny

Teraz leży gdzieś ukrycie

Jestem jak kałuża chłodna

Którą każdy raczej mija

Czeka tylko kiedy wyschnie

Bo przeszkadzać mu raczyła

Jestem jak jesienny wiatr

Który cierpi z ciepła braku

Jestem jak jesienny wiatr

Co spi*rdolił majstra z dachu