Bez sensu

Schody przepełnione milionami opowieści

teraz puste i bez wyrazu.

Ławka rozgrzana żarem naszych uczuć

teraz stoi zimna jak lód.

Wieczory dawniej wypełnione rozmową

teraz dłużą się w samotności.

Poranki przesiedziane na balkonie przy wschodzie słońca

teraz w łóżku spędzam pustym i zimnym.

Już nawet gwiazdy na niebie

tak jasno nie świecą...

Bez Ciebie wszystko traci blask, żar, czar...

i sens.