Bez względu

przyszedł Okruszek zawalczyć o duszę

o powrót tam gdzie Chleb

by stawić opór dziesiątkom wymuszeń

z goryczą szyderstwa w tle

i szedł

powoli tempem okruszka

ściskając plan na wieczność

i z celu nawet oka nie spuszczał

szyderstwo się w proch rozpierzchło

i popiskując gdzieś po kątach

przed światłem się chowając

w szczelinach duszy by ktoś posprzątał

w skrytości rozmyślało

i powłóczystym tęsknym wzrokiem

po latach

pośród wzruszeń

wyniszczone

o Chleb błagało

o jeden choć

Okruszek