bez zalet

nie mam na własność słów, cokolwiek wycisnę,

będzie tylko próbą odnalezienia siebie.

obok mnie leżą moje wady, wtulone w poduszkę,

zagubione.

trzymamy się razem, za późno na rozstania.

zresztą tak pięknie panikujemy w tym związku,

że bez nich czułabym się naga.

a przecież trzeba będzie wstać, owinąć się prześcieradłem,

poudawać silną kobietę.

w końcu wyjść na tym najlepiej.

przy łóżku koczują wspomnienia, kradną sny.

zadomowione, a jakby bezdomne.

Komentarze (12)

TseCylia 4 miesiące temu

Brakuje tu strofoidy ważnej. Tej o zaletach, kobiecej mocy itd. Bez tego wiersz jest tendencyjny ;)
Pozdro 5

Grafomanka 4 miesiące temu

Moje wady zjadły zalety... xD

Dziękuję, TseCylia, za przeczytanie i komentarz.
Pozdrawiam

TseCylia 4 miesiące temu

Grafomanka żarłoki. Zaordynuj im głodówkę. :)

Grafomanka 4 miesiące temu

TseCylia, teraz jak tak napasione, to strasznie długo trzeba czekać... xD

Daro1333 4 miesiące temu

Ciekawy temat. Wady mogą czasami też być zaletami, już sama świadomość ich istnienia, to że je mamy, że nie jestesmy doskonali sprawia,że stajemy się lepsi. Najtrudniejsza jest praca nad sobą. Podoba mi się ten wiersz.

Grisza 4 miesiące temu

Niech zalety szaleją, szaleją, szaleją...
I śmieją, z wad śmieją, się śmieją...
Niech pod korą, pod którą się rodzą twe wiersze
zalety przed wadami pierwsze...

Sokrates 4 miesiące temu

Podoba mi się i podzielam zdaniepoprzedników

Adam 4 miesiące temu

Rutyna i zakurzona miłość? 5

Grafomanka 4 miesiące temu

Dziękuję, chłopaki, za odwiedziny i komentarze
Pozdrawiam

zingara 4 miesiące temu

Zostawiam sobie ten obraz wspomnień, które koczują przy łóżku i kradną sny. Prawdziwe, a jednocześnie tak dziwne, że aż piękne.

Grafomanka 4 miesiące temu

Dziękuję, zingara, za pochylenie się nad wspomnieniami...

KarolKacperK 3 miesiące temu

Przy wyże stoi zapomnienie, produkuje koszmary, swojskie a jakby obce.

bez zalet

Komentarze (12)

Napisz komentarz