bez zalet

nie mam na własność słów, cokolwiek wycisnę,

będzie tylko próbą odnalezienia siebie.

obok mnie leżą moje wady, wtulone w poduszkę,

zagubione.

trzymamy się razem, za późno na rozstania.

zresztą tak pięknie panikujemy w tym związku,

że bez nich czułabym się naga.

a przecież trzeba będzie wstać, owinąć się prześcieradłem,

poudawać silną kobietę.

w końcu wyjść na tym najlepiej.

przy łóżku koczują wspomnienia, kradną sny.

zadomowione, a jakby bezdomne.

Komentarze (12)

TseCylia pół roku temu

Brakuje tu strofoidy ważnej. Tej o zaletach, kobiecej mocy itd. Bez tego wiersz jest tendencyjny ;)
Pozdro 5

Grafomanka pół roku temu

Moje wady zjadły zalety... xD

Dziękuję, TseCylia, za przeczytanie i komentarz.
Pozdrawiam

TseCylia pół roku temu

Grafomanka żarłoki. Zaordynuj im głodówkę. :)

Grafomanka pół roku temu

TseCylia, teraz jak tak napasione, to strasznie długo trzeba czekać... xD

Daro1333 pół roku temu

Ciekawy temat. Wady mogą czasami też być zaletami, już sama świadomość ich istnienia, to że je mamy, że nie jestesmy doskonali sprawia,że stajemy się lepsi. Najtrudniejsza jest praca nad sobą. Podoba mi się ten wiersz.

Grisza pół roku temu

Niech zalety szaleją, szaleją, szaleją...
I śmieją, z wad śmieją, się śmieją...
Niech pod korą, pod którą się rodzą twe wiersze
zalety przed wadami pierwsze...

Sokrates pół roku temu

Podoba mi się i podzielam zdaniepoprzedników

Adam pół roku temu

Rutyna i zakurzona miłość? 5

Grafomanka pół roku temu

Dziękuję, chłopaki, za odwiedziny i komentarze
Pozdrawiam

zingara pół roku temu

Zostawiam sobie ten obraz wspomnień, które koczują przy łóżku i kradną sny. Prawdziwe, a jednocześnie tak dziwne, że aż piękne.

Grafomanka pół roku temu

Dziękuję, zingara, za pochylenie się nad wspomnieniami...

KarolKacperK 5 miesięcy temu

Przy wyże stoi zapomnienie, produkuje koszmary, swojskie a jakby obce.

bez zalet

Komentarze (12)

Napisz komentarz