Bezchmurnie niebo

Za szybą noc atrament leje,

Na dachach pisze cichy werdykt.

Świat kurczy się, a czas wciąż wieje,

Los wije drogę z nut i wersów.

Pies śni o śladach dawno zbiegłych,

Bruk zimny wchłania kroki cienia.

W listach, co nigdy nie dosięgły,

Wciąż trwa rozmowa bez imienia.

Widziałem ciebie w mglistym oknie,

Gdy wiatr rozsnuwał sieć złudzenia.

A potem—pustkę w twojej dłoni,

Oczy bez śladu ukojenia.

Co niesie dzień? Co noc odbiera?

Czy śnieg zasypie ból i znaki?

Czy mrok odnajdzie w sobie światło,

Czy w labiryncie znów nas złapie?