bezpańska
sądząc po świetle
prześwitującym przez ścianę
dzień wezbrał
tylko czym
a w niej nawet najmniejsza
szczelina
przepuszcza cały niepokój
zajmuje płuca
zwierzęta po pościgu
jeszcze długo biegną
przez las
którego już nie ma
ona też
od dawna stoi w miejscu
choć nogi ma zdarte
do samego wczoraj
ile można
trzymać w zębach własny strach
i udawać
że to tylko kawałek chleba
chciałaby wypluć
wszystkie wczorajsze jutra
razem z krwią
i przekonaniem
że musi jeszcze coś wytrzymać
pościg dawno zniknął
z pola widzenia
a ona wciąż
nie dogoniła siebie
jakby to było
wstać rano
i nie mieć przed sobą
cholernego do wytrzymania
Komentarze (1)
"nie mieć przed sobą
cholernego do wytrzymania"
Czuję to. Jak i całą walkę.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania