Biała Flaga

Taki człowiek na skraju,

między latem, a zimą,

nigdy - a zawsze,

co skrobie ci ściany od wewnątrz.

Od powietrza, głodu ognia

I wojny.

 

Tyle do powiedzenia, a tak mało słów.

Te wlazły pod kamień i udają popiół,

zgliszcza.

Może wyrośnie na nich kwiat lub bór,

drzewo, lub łąka.

To tu będzie miała początek,

nasza historia.

 

.

 

.

 

.

 

Z cyklu: Śniła mi się łąka.

Pierwszy Kwietnia, Roku Zero

Biała Flaga
Autor: Szalej.
Czytano 162 razy
Data dodania: 01.04.2025

Średnia ocena: 4.2  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (10)

  • TseCylia ponad rok temu

    Bardzo dobry wiersz.

  • Szalej. ponad rok temu

    Dziękuję

  • Grafomanka ponad rok temu

    Znowu czarujesz...

  • Szalej. ponad rok temu

    Hej. Dzięki.
    Wszystko w porządku?

  • Grafomanka ponad rok temu

    Szalej. na razie tak, a u Ciebie?

  • Szalej. ponad rok temu

    Grafomanka różnie, z przewagą kiepsko. Ale radzę sobie, staram się

  • Grafomanka ponad rok temu

    Szalej. brzmi niepokojąco. Coś się stało?

  • Szalej. ponad rok temu

    Grafomanka nic, o czym chciałbym tu rozmawiać ☺️

  • Grafomanka ponad rok temu

    Szalej. rozumiem. Trzymaj się!

  • Jamal ponad rok temu

    Biali szybko się poddawać

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania