Biblioteki dzieciństwa

Były obiecaną mi ziemią

i krainą przyjaznych cieni.

Chciało się w nich zanurzać,

jak w samotność, gdy deszcz.

Ścigłe w spełnianiu myśli,

choć wtulone w milczenie,

trwały, skore do wypraw,

Szlakiem tajemnych ksiąg.

REF.

Biblioteki dzieciństwa,

świętych wzruszeń przybytki,

z wami pierwsze spełnienia

i wyprawy po kres

Tam pozostać, wciąż szukać,

smaku prawd zapisanych,

kiedyś smętnie wyszeptać:

,, Gdzieście dzieciństwa dni?”

Były szczytem dla śmiałków,

labiryntem tajemnym,

w każdej uśpionej książce

czaił się dobry duch.

Śpieszne w dzieleniu dobra,

choć wytrwałe w milczeniu,

w lot spełniały pragnienia,

bym zapukał w ich drzwi.