Blask

Na nocnym niebie

Księżyc króluje

Otoczony plejadą gwiazd

Na uśpioną ziemię

Rzuca tajemniczy blask.

Jego srebrna poświata

Znaczy na wodzie wyrazisty ślad

Odbijając się w lustrzanej toni

Trwa z nią w uścisku

Przez wiele długich godzin.

Gdy poranek nadchodzi

I niebo jaśnieje

Słabnie księżyca blask

Pierwszy słoneczny promień

Odbija światło gwiazd.

Lustro wody migoce

Feerią roziskrzonych barw

Dookoła rozbrzmiewa echem

Budzący się powoli

Z nocnego snu świat.