Bo jestem inna 2

-Marek przyszedł po kilku dniach zabrać swoje rzeczy i rozmówić się z Martą w sprawie podziału majątku. Bał się trochę konfrontacji, bo w starciach z nią zawsze stał na straconej pozycji. On – spokojny i ugodowy, Marta – kobieta żywioł.

-Otworzyła mu drzwi ubrana w szlafrok i domowe kapcie. Stanął i patrzył na nią ze zdziwieniem. Było już późne popołudnie, a ona w szlafroku?

– No i co się tak gapisz? Wchodzisz czy nie? Jak nie, to spadaj – rzuciła i już chciała zatrzasnąć mu drzwi przed nosem, ale przytrzymał je nogą.

– Marta, nie musimy drzeć ze sobą kotów – odezwał się łagodnie, wchodząc do środka.

– A ktoś drze? Kota bym nie skrzywdziła, co innego takiego dupka jak ty! – fuknęła podniesionym głosem.

– Zachciało ci się rozwodu? W porządku, ale dlaczego o wszystkim dowiedziałam się dopiero z wezwania na rozprawę, a nie z twojego pozwu?

- Wiesz, że mogłam nie wyrazić zgody? Co tam w ogóle nasmarowałeś? Że cię biłam, krzyczałam i wyganiałam z domu? No powiedz, co! Że nie chciałam urodzić ci dziecka? Bo nie chciałam! Nie czuję powołania do bycia matką!

– Marta, to nie tak... – uspokajał ją. – Ja się po prostu zakochałem w Malwinie. Proszę cię, zrozum.

– Ach, jejku, zakochał się! A kiedy przestałeś kochać mnie, co?! No proszę, powiedz, miej odwagę!

– Nie przyszedłem się kłócić. Chcę tylko uporządkować niektóre sprawy. Musimy zdecydować, co z domem, samochodem i oszczędnościami na wspólnym koncie. Jak to załatwimy, Marta? Musimy dojść do porozumienia.

– Dom, konto, samochód? Zatrzymaj sobie tę kasę, mam swoje osobiste konto i zawód, który przynosi zyski – odpowiedziała nerwowo. – Ale dom i samochód? Ten wóz jest mój, ty masz swój. A dom? Ile do niego dołożyłeś, że chcesz podziału? Dom dali mi moi rodzice.

– Dali nam, Marta. Nie tylko tobie – spojrzał na nią z wyrzutem.

-Zmrużyła skośne oczy, które patrzyły na niego z gniewem, a które on kiedyś tak bardzo kochał. Przyglądała mu się w milczeniu przez dłuższą chwilę. W końcu podeszła do komody, wyciągnęła z szuflady teczkę i wyjęła z niej jeden z dokumentów.

– Czytaj – powiedziała władczo, podsuwając mu kartkę pod nos. – Co tu jest napisane?Czytał i nie wierzył własnym oczom. To była intercyza, którą podpisał w dniu ślubu, nawet do niej nie zaglądając. W razie rozwodu nie miał żadnych praw do nieruchomości.

– Teraz już wiesz, do kogo należy ten dom? Do Marty Makowskiej. Ale już niedługo oddam ci to nazwisko, moje panieńskie wcale nie jest gorsze.

- A skoro już wiesz, że dom jest mój, to będę złośliwa i postąpię z tobą dokładnie tak, jak ty ze mną. Rozmyśliłam się. Oddasz mi połowę pieniędzy z naszego konta. To będzie nasz jedyny podział majątku.

-A teraz zabieraj z garażu worki ze swoimi ciuchami i wynoś się. I jeszcze jedno: oddaj klucze, sukinsynu podły.

-Wyszła za nim do garażu. Z satysfakcją obserwowała, jak pakuje swoje rzeczy. Na podjeździe stał jego samochód. Marta spojrzała kątem oka i dostrzegła siedzącą na miejscu pasażera kobietę.

– Oboje przyjechaliście dzielić mój majątek? Przykro mi, laluniu! – krzyknęła w stronę auta. – Na majątek trzeba sobie zasłużyć! Już wszystko zapakowałeś, kutafonie? No to wypad z mojego podwórka, póki jeszcze jestem miła.

- Śmieci trzeba sprzątać. Jakie to szczęście, że mój śmieć sprzątnął się sam.Zamknęła za nimi bramę kluczami, które odebrała Markowi, i wróciła do domu.

Gdy tylko zatrzasnęły się drzwi, domowa cisza uderzyła w nią z podwójną siłą. Marta odpaliła laptopa, a jej palce lekko drżały na klawiaturze. Zalogowała się na wspólne konto i przelała połowę oszczędności – równe pięćdziesiąt tysięcy na osobiste. Drugą połowę zostawiła Markowi.

Chciała być w porządku wobec prawa, ale przede wszystkim wobec samej siebie.Wylogowała sie z ich wspólnego konta, po czym zamknęła laptopa.

Bojowy nastrój nagle z niej wyparował. Ukryła twarz w dłoniach, pozwalając, by przez palce popłynęły pierwsze od kilku dni, gorzkie łzy.

- Wygrała tę bitwę, ale wojna o poskładanie życia na nowo dopiero się zaczynała.

Pokażę wszystkim że sobie poradzę . Przecież jestem inna i zrobię tak , jak będę sama chciała . Już nikt mi w zyciu nie podskoczy .- powiedziała z naciskiem .