Bo śniłem

co robiłeś że milczałeś

spałem

co robiłeś

śniłem

śniłem znów o niej zobaczyłem to życie nie moje

upragnione

skąd się wzięło to widzenie nieznajome

tak mi obce a pożądane co serce zwabiło w nieznane

roztargnione biedne biło i nadal chce bić

biegnie do ciebie do twych oczu w kolorze nieba

tęskni za tobą twoim ciałem twoją mową

wołam przestań ono myśli że tak trzeba

i możesz mnie nie rozumieć ale sercu mojemu przebacz

tak zaspałem wiem warto było śnić jednak

chce znów te sen i niech trwa wiek

jeśli innej nadziei nie ma

potrzebuje tego pokarmu jak chleba

niech ten beton rozbije gwiazda

jeśli nie spełnia mojego życzenia

bo ty w nich byłaś we wszystkich swych blaskach

sen się kończy ale póki oddycham jest jeszcze nadzieja

ty znikasz