Bo życie

Nie podnoś głosu kolejny raz,

Bo co z tego, że wywołasz burze

Skoro i tak w miejscu nie stanie czas.

Nie zatrzymasz mnie

Oddanej poddanej, ukochanej i worga,

Która dla Ciebie wszystko oddać

Jest gotowa.

Ale to koniec, muszę wreszcie wyrwać się

Z tego szaleństwa, jakim miłość jest...

Bo życie to tylko suma słów

Tych dobrych i tych złych,

Które są jak wiatr

Budzą i usypiają nas.

Bo życie to tylko suma oddechów

Tych szybkich i tych wolnych,

Które kiedyś i tak skończą się

A my zapadniemy w wspólny

Niekończący się sen.

Nie szepcz do mnie kolejny raz,

Bo co tego, że nie obudzisz dnia

Skoro i tak nie stanie w miejscu czas.

I nie zatrzymasz przy sobie mnie

Oddanej poddanej, ukochanej i wroga

Co dla Ciebie życie oddać

Była gotowa.

Ale to już koniec, muszę wyrwać się

Z tego błędnego koła, jakim miłość jest...

Bo życie to tylko suma słów

Tych dobrych i tych złych,

Które są jak wiatr

Budzą i usypiają nas.

Bo życie to tylko suma oddechów

Tych szybkich i tych wolnych,

Które kiedyś i tak skończą się

A my zapadniemy w wspólny

Niekończoncy się sen.

Więc dziś, kiedy już nic nie przypomina

Tamtego starego świata,

Który podbijać przyszło nam

Zamykam oczy

I czekam, aż mnie zaskoczy

Czymś nowym czas.