Bocian
Pewnie bocian spod Krakowa
Zapragnął być bogaty
Wziął starą walizkę
Spakował szmaty
Leci nad Krakowem
Podziwia widoki
O jasna cholera
Jakie straszne smoki
Pomyślał sobie w duszy
Pewnie ich strasznie suszy
Zieją ogniem,wielkie oczyska maja
Pewnie po cichu trawkę popalają
Leci dalej ,Poznań mija
A tu co za żmija
Dwa koziołki się stykają
Oni pewnie na coś
Ochotę maja
Ale to nie moje sprawy
Lecę dalej do Warszawy
Leci stary bocianisko
Aż dotarł na lotnisko
Ile bocianów tu przybyło
Chyba na łące im się nudziło
Wszedł do baru
Skrzydła rozłożył
Aż tu nagle ktoś
mu w dziób przyłożył
Co jest do cholery
Gdzie ja trafiłem
Dlaczego od razu
w dziób zarobiłem
Otworzył oczy i zobaczył
uśmiech uroczy.
Piękna panienka oczkami mrugała i
swojego pokoju go , zapraszała.
Obudził się bociek z rana ,
na łące w stogu siana.
Bez walizki ,bez pieniędzy
dalej musi żyć w swojej nędzy

Komentarze (4)
Poprawiać można ten sam tekst. Nie trzeba na nowo wklejać.
Mój profil, publikacje (u góry), edytuj (po prawej str.). Na końcu po poprawkach dajesz: zapisz (na samym dole). Powodzenia.
w/być "do" swojego pokoju go, zapraszała.
Widzę że ominełam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania