Boso na spotkanie dnia

Kolejny rozdział niewydanej powieści. Stare fotografie,

pamiątki tamtych lat – kosmyk włosów, czarne koronki,

róża i rysunek psa. Wrzucone do ognia płaczą. Żyj, jak

potrafisz. Tańcz.

Nie pozwól sobie wmówić, że jest coś ważniejszego

niż ty i cały bagaż, którego nie chcesz wyrzucić.

Dzisiaj nie zasnę. Zmęczenie nie pomaga, a wino

dawno straciło moc. Płonie śliwowica.

Naiwność jest w cenie, czy niemodna czułość?

Odwieczne pytanie o granice wyuzdania, lukrowany grzech.

Ciekawość to skaza. Tatuaż duszy. Maleńka plamka w oku,

zmiksowana paleta – klaksony aut, migotanie świateł.

Lubieżna chciwość, jak brzytwa odcina przeznaczenie.

Obojętność parzy, a rozdrapana jałmużna spływa wprost do ust.

Każdemu przypisano długość palenia się świecy, ale wolność

wyrzucono na przetarg.

Narasta entropia – powraca zwyczajność.

Komentarze (7)

Dekaos Dondi 12.03.2021

Absynt↔''Każdemu przypisano długość palenia się świecy''
sprawiedliwość w chaosie świata, w którym człek, musi się jakoś odnaleźć.
Pierwsze skojarzenie me z tekstem:)↔%

absynt 13.03.2021

tak, to jedyna sprawiedliwość, ale tylko przez nieuchronność, a nie długość palenia się świecy.

laura123 12.03.2021

Każdy ma skarby w sercu, które przechowuje i nie pozwala sobie wydrzeć... czasami dzięki temu da się jeszcze jakoś żyć.
Lubię takie wiersze. Bolą, ale jest w tym życie. 5

absynt 13.03.2021

każdy ma swoje dzikie pola i pokłady ufności

Morus 13.03.2021

Wiersz w jakiś dziwny sposób kojarzy mi się z mini traktatem filozoficznym. Tyle w nich mądrości jest zawartych na małej przestrzeni. Pozdrowionka dla autora.

Morus 13.03.2021

Jeszcze do niego wrócę i odniosę się do treści, bądź ją pokontempluję.

absynt 13.03.2021

Morus poezja to filozofia, a filozofia to poezja... bez siebie nie istnieją

Dekaos Dondi 12.03.2021
Absynt↔''Każdemu przypisano długość palenia się świecy''
sprawiedliwość w chaosie świata, w którym człek, musi się jakoś odnaleźć.
Pierwsze skojarzenie me z tekstem:)↔%
absynt 13.03.2021
tak, to jedyna sprawiedliwość, ale tylko przez nieuchronność, a nie długość palenia się świecy.
laura123 12.03.2021
Każdy ma skarby w sercu, które przechowuje i nie pozwala sobie wydrzeć... czasami dzięki temu da się jeszcze jakoś żyć.
Lubię takie wiersze. Bolą, ale jest w tym życie. 5
absynt 13.03.2021
każdy ma swoje dzikie pola i pokłady ufności
Morus 13.03.2021
Wiersz w jakiś dziwny sposób kojarzy mi się z mini traktatem filozoficznym. Tyle w nich mądrości jest zawartych na małej przestrzeni. Pozdrowionka dla autora.
Morus 13.03.2021
Jeszcze do niego wrócę i odniosę się do treści, bądź ją pokontempluję.
absynt 13.03.2021
Morus poezja to filozofia, a filozofia to poezja... bez siebie nie istnieją

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania