" Brakujący krok w Tył"

Nie dzielę się smutkiem, bo nie wypada.

Skrywam łzy pod zmęczonymi powiekami.

Przekładam ten ciężar na codzienną siłę,

Hartując opór pod skórą, w ukryciu.

Czas domknąć układankę,

Dopasować brzegi,

By chaosie walki ocalić ostatni fragment

Podnoszę z ziemi to, co podeptali.

Całość domknięta zgubą.