Brunet

Czarny fryc, ulica, blok.

Liże grzebień jego włosy.

Maska, noc, idzie krok.

Macha ręka do muzyki w takt.

Brunet wieczorową porą gra.

Opon pisk, szyby błysk.

Ktoś otwiera drzwi.

Jednooki patrzy na bruneta.

Beng beng — padł ludzki głos.

Opadła bruneta szczęka.

Ktoś się uśmiecha.