Brzemię

Gdy przychodzi życia jesień

Więcej czasu tracisz na nic

Wolniej robisz wiele rzeczy

Nie przekraczasz nowych granic.

Dziś już nie chcesz lub nie możesz

Dziś niczego już nie musisz

I choć czujesz się nie gorzej

Lat młodości nie przywrócisz.

Nie ulegasz już pokusie

Aby zrobić coś z głupoty

Robisz wszystko po namyśle

Nie wdając się w kłopoty.

Bagaż życia, doświadczenie

Z błędów wcześniej popełnionych

Tworzy swoiste brzemię

Już nie jesteś postrzelony.

Lecz czasami, w głębi duszy

Chciałbyś wrócić w świat miniony

Niebo, ziemię znów poruszyć

Poczuć siłę, być szalonym.