Brzuch i paluch

Ten wielki brzuch znowu nabroił,

Zrzucił tę chińską wazę, co w salonie stoi.

Mówiłem, żeby trochę bardziej uważał,

Zresztą… nie będę tysiąc razy powtarzał.

A ten paluch, co jadł krem czekoladowy,

Sprawił, że koc jest do prania gotowy.

Zanim zaczniesz mnie teraz wyklinać,

Wiesz… że to nie do końca moja wina.

To wina brzucha i palucha,

To są dopiero gagatki!

Przecież brzuch może posklejać wazę,

A paluch użyć płynu do czyszczenia

I do kompletu zwyczajnej szmatki.

Zdaję sobie sprawę,

Że brzuch mógłby być mniejszy,

Ale czy byłby wtedy ładniejszy?

Palucha wyślę na kurs dobrych manier,

Niech tam dąży do doskonałości.

Nauczy się używać sztućców,

Być może kiedyś zaprosisz go w gości.

Brzuchu, do roboty!

Paluchu, do prania!

Koniec już wymówek

Czas do posprzątania!