dziewczynka na huśtawce

Komentarze (36)

• 
  Pulinaaa 2 miesiące temu

  Siedzisz z kobieta ktorej nie lubisz?ale falsz!
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Nie zrozumiałaś. Dla mnie ten wiersz jest ważny. Jacek Dehnel jakby go wyśmiał. Napisałam go bo czytałam wiersze Louise Gluck. Ona też wciąż próbowała jakoś zrozumieć siebie.
• 
  Pulinaaa 2 miesiące temu

  No jakos nie zrozumiałam chyba pierwszy raz
• 
  Grafomanka 2 miesiące temu

  Ona nie siedzi z kobietą, ona siedzi sama...
• 
  o nim pseud 2 miesiące temu

  Odejść od kogoś, kogo się nie lubi — nie jest takie łatwe, gdy w jednym ciele...
• 
  Grafomanka 2 miesiące temu

  o nim pseud, ty jesteś ciele...
• 
  o nim pseud 2 miesiące temu

  Grafomanka A ty dobra i świetna :)
• 
  o nim pseud 2 miesiące temu

  Grafomanka bo dwie matki...?
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  o nim pseud sęk w tym że nie o lubienie tutaj chodzi, ona ją lubi
• 
  o nim pseud 2 miesiące temu

  Marzena Czyli, problemu tak naprawdę nie ma. Milego dnia życzę :)
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  o nim pseud problem jest. na końcu jakby na chwilę jest lepiej ale to tylko chwila :)
• 
  Grafomanka 2 miesiące temu

  To dobry wiersz i świetnie napisany, poprowadzony niemal za rączkę. Warsztatu można Ci pozazdrościć...
  
  Tematyka ciężka jak cholera... 10
• 
  o nim pseud 2 miesiące temu

  To dobry wiersz i świetnie napisany.
  
  A to jest czerwony samochód pomalowany na czerwono. :)
• 
  o nim pseud 2 miesiące temu

  Skoro wiersz jest „dobry”, to zazwyczaj zakłada się, że jest też „świetnie napisany”
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Miło że jesteś: :) dziękuję
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  To dla Grafomanki
• 
  Vampire Fangs 2 miesiące temu

  Napisałaś trudny w interpretacji wiersz o rozstaniu, biedzie, odrzuceniu, samotności oraz bezradności. Za pomysł i inteligentne wykonanie daję Ci 5😉 Mam nadzieję, że dobrze zrozumiałem Twój wiersz. Pozdrawiam serdecznie😉
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Napisałam o sobie.
• 
  Mona Demona 2 miesiące temu

  Ciekawy obraz rozszczepienia. Przypomina mi trochę obraz Dwie Fridy.
  
  Bardzo dobry wiersz. 5
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Dziękuję właśnie maluję obraz :)
• 
  Dusza_boli 2 miesiące temu

  Każda fraza pulsuje, zachwyca i niepokoi jednocześnie. Piękne.
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  To bardzo miłe i dla mnie ważne. Dziękuję
• 
  Starszy Woźny 2 miesiące temu

  William Gibson, - "Dwoje na Huśtawce"
  Też polecam!
  NO!
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Może i ciekawe a z kim Ty masz ochotę się pobujać 🙂🤪
• 
  Grain 2 miesiące temu

  Gdzie fontanna, gdzie pływy morza.
  Życie to nie są rekwizyty, ich przesy, do wypisania ..... ze swojgo tekstu.
  Wsobne pisanie, w którym autorka się gubi,
  o czytaczach nie wspomnę.
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  No dobrze, ale mam wrażenie że piszesz jakby o sobie :)
• 
  Grain 2 miesiące temu

  Marzena, fakt, nie znam się na ośmiornicach z fontanny
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Grain z tą krwią to ja mam uraz. A fontanna to jakby marzenie o lekkości. Woda jeśli jest spokojna daje ukojenie a ciemna krew, to strach. Mój mąż miał zanik naczyń krwionośnych. Ja też mam problemy. Jak pisałam to ich nie było.
• 
  Grain 2 miesiące temu

  Marzena, rozumiem, ale jestem zwolennikiem logik w pisaniu.
  Czasem wystarczy dodatkowe słowo, zwrot np. to przypomina
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Dziki Irys
  
  Na końcu mojego cierpienia
  były drzwi.
  Wysłuchaj mnie: to, co nazywasz śmiercią
  Wspominam.
  Nad głową hałasy, poruszają się gałęzie sosny.
  Potem nic. Wyblakłe słońce drży na wyschniętym polu
  To jest straszne ocaleć jako świadomość zakopana w ciemnej ziemi.
  Wtedy to się skończyło: to, czego się boisz,
  będąc duszą
  i niezdolny aby mówić, używasz niespodziewanie, sztywna ziemia trochę się zapada.
  I wzięłam to za ptaki buszujące w krzakach.
  Ty, który nie pamiętasz przejście z innego świata, mówię ci, że mogę mówić znowu: cokolwiek powraca z niepamięci powrotów aby odnaleźć swój głos:
  z środka mojego życia wytryska wielka fontanna, ciemnoniebieskie cienie na lazurowej wodzie morskiej
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  No widzisz Grain ta poetka Louise Gluck też potknęła się w swojej twórczości o fontannę. Nie żebym ja ją kopiowała Szczerze to właśnie teraz przeczytałam dokładnie jej wiersz, bo musiałam przepisać do notatnika. :) i powiedz co jej odbiło z tymi ciemnoniebieskimi cieniami i jeszcze sobie dodała lazurową wodę morską 🙂 a może jeszcze mogła dodać ośmiornicę 😂 ale nie. Jej wystarczyło taplanie się w fontannie że niby to lazurowe wybrzeże już sama nie wiem. A może chciałaby po śmierci... ja się śmieję a tutaj taki poważny literacki nienaganny wiersz.
• 
  Grain 2 miesiące temu

  drży nad wychniętym polem
  
  z powrotów niepamięci
  
  ze środka mojego życia wytryskują fontanną ciemnoniebieskie cienie na wodzie morskiej
• 
  TseCylia 2 miesiące temu

  "chcesz mnie zostawić na skałach wśród muszli" - może źle sobie interpretuję, ale ta fraza do bólu.... w tym przejmującym do szpiku wierszu.
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Dziękuję. Czasem sama dziwne się czuję jak to czytam
• 
  Marzena 2 miesiące temu

  Dziwnie
• 
  Jimmy 2 miesiące temu

  Marzena - bardzo lubię Twoje wiersze ❤️💪

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania