***Budzisz mnie znowu nad ranem*** (Słońce)

Budzisz mnie znowu nad ranem

Sama już nie wiem czy to sen

Słyszę wciąż słowa, choć strasznie poplątane

Za oknem już budzi się dzień

Boję się ranków, słońce źle patrzy

Na kogoś kto się wciąż gubi

A jednak tak głupio, wciąż mi się marzy

Że słońce mnie znowu polubi

Strzela promieniami, choć nie chce mnie poparzyć

Boli, więc czemu... płaczę ze szczęścia?

Tak cudnie się uśmiechasz i chyba na mnie patrzysz

A ból mnie przenika tak głęboko do serca

I ból mnie przenika tak głęboko do miejsca

Gdzie zawsze będziesz mieć dom

***

Chryste jak Ichi dawno nie pisała