Burza i mgła

Czy ktoś się kiedyś zastanawiał z kąd na świecie wzięła się mgła i burza.

Historia jest tak kródka i bolesna jak kłująca palce róż.

Otóż dawno temu nad stawem w ciemnym lesie królowała wróżka.

I życie dalej by w lesie żyła gdyby ludzi poznać nie zapragnęła.

I gdy pewnego dnia nad brzegiem jej domu usiadł młodzieniec.

Wtej właśnie chwili uprosiła u ojca lasu by dał jej w ludzkim ciele trochę czasu.

Ale się nie spodziewała że do młodzieńca miłością wzajemną zapała.

Ojciec lasu widząc że jego córka kocha i jest szczęśliwa pozwolił jej zostać z ukochnym.

Mijał jednak czas młodzieniec zapragną zaznać świata.

A czar wróżki minął z końcem lata.

Kochanek odszedł w świat daleki a ona nad brzegiem płała jeziora.

Łzy jej były tak wielkie i białe że zmieniały się w białą pianę.

A krzyk ze złością zmieszany w pioruny zmieniała.

A kochanka na wieki przklnęła i w dąb zmieniła.

I każdego lata go za karę gromami raniła.

I teraz już wiecie że burza za oknami to raczej trzeba nie bać się lecz płakać.

Bo miłość taka może spotkać naszego kochanka lub brata.