by biło więcej

na deszczu moknę

w szumie wody się zapadam

jaka dobra czekolada

ciszy łyżeczką karmiony

w dłoni poskładam się w sen

w gardle sucho próbuję

przełknąć chwilę z tobą

zmęczony umykam w świat niewiadomy

gdziekolwiek

idę tak samotny

wypełnione życie życiem idzie

jak na statku niepożądany ogień

ciągle do przodu nie oglądam telewizji

słucham płaczu wierzby

pozbieram gruszki zapalę serce by biło więcej